""مصباح الهدی""

خدامارابرای شادی آفریده نه برای غم. خدای واحدغنی وقوی محال

است مخلوقی رابرای ناراحتی وغم بیافریند.اگر این بشارت را که

مارابرای شادی آفریده اند باورکردی وبه خودت قبولاندی

دیگرغم وجودنخواهدداشت.این مژده مال کسی است که آن راباورکند

همین که فهمیدی دنیافانی شدنی است ودرنتیجه مشکلات ومحرومیتهایش

همیشگی ودائمی نیست وبالاخره روزی تمام خواهد شد نصف غم هایش

باطل می شود. مشقت وغم دنیا وسیله ای است برای خوشی وشادی.

درزمانهای قدیم بچه هابازیی میکردند به نام حمومک مورچه داره

 بشین و پاشو خنده داره ،دنیاهمان حمومک است و هیچ کس ثابت و

 برای همیشه نمی تواند درآن بشیند. امروزبه آنها می گویند پشت میز

 فلان اداره یا داخل فلان ملک و خانه و...بشین و فردا می گویند پاشو.

 این نشستن و بلند شدن هردو خنده داره. نکند وقتی گفتند بلند شو

محزون وغصه دارشوی.

 قرآن فرمود: تا برآنچه ازدستتان میرود غصه داروازآنچه به شما داده

 می شود خوشحال نشوید.

امیرالمومنین(علیه السلام) فرمودند:زهددربین همین دوجمله ی قرآن است

همیشه به خودت بگو خدا با من است .توجه به این حقیقت سبب

 می شود که مردن هم برای انسان آسان شودچه رسدبه مشکلات کوچکتر

اگر کسی ارتباطش با خدا کامل باشد مرگ و حیات ، عزت و ذلت،

 و فقر وغنا برایش یکسان است

ازحضرت امیروحضرت زهرا(سلام الله علیهما) است که: فعله قول، خداوند

 با کارهایش با ما حرف می زند.

هروقت غصه دارمان کرد یعنی با ما کاری دارد.غم،پیغام دوست است،

 غم پیغام اوست،وقتی غم آمد با او خلوت کن ببین چه کار با تو دارد

هردرکه به هر کجاست شب بربندد    الا در دوست را که شب باز کنند

مقصود از شب اوقات گرفتاری است

جوانی که ازکودکی پدرش رابسیاراذیت کرده بودبعدازاینکه بزرگ شد

وازدواج کرد به یاداذیت هایی که به پدرش کرده بودوخوبی هایی که پدر

 به او کرده بود افتاد.

 نزدپدررفت وبه اوگفت:من شماراخیلی اذیت کردم وشمامحبت های زیادی

 درحق من کرده اید مراحلال کنید.پدر هم به او گفت حلالت کردم.

مدتی بعدجوان به یادسیلی افتاد که روزی پدرش به اوزده بودو اوبه خاطر

کودکی از پدرش رنجیده شده وکینه اورا به دل گرفته بود اما امروز

می فهمید که آن سیلی او را از چه انحراف و خطر بزرگی حفظ کرد.

لذا نزد پدررفت وبه اوگفت: پدرجان، همه ی خوبی هایی که تا به حال به

من کرده ای یک طرف وآن سیلی که آن روز به من زدی یک طرف

 امروزمی فهمم که آن سیلی ازهمه ی محبت های دیگری که به من

کرده ای بالاتر است و به خاطر ان از شما سپاس گذارم.

روزی که فهم انسان باز شود خواهد دید که ابتلائات و گرفتاری هایی که

 خدا برای اوپیش آورده است چه خیرهایی برای اوداشته است وخداوند از

رهگذرآنها محبتی به اوکرده که درخوشی ها ونعمت ها چنان محبتی به او

نکرده است.به همین خاطراست که وقتی خدا پرده را برمی دارد انسان

غصه می خورد که چرا به خاطرابتلائات ومحرومیتهای دنیا غصه 

خورده است وآن روزبیش ازآنچه برای نعمت ها وگشایش ها شاکراست

 به خاطر محرومیتها و ابتلائات شاکر خواهد بود

 خوبان مثل پدری هستند که بچه نا فرمان ومتخلفش راازخانه بیرون

کرده است و به همه اقوام وآشنایان هم سپرده است که اگربه درخانه

 آنها رفت به منزل راهش ندهند.منتها خودپدردرداخل خانه پشت دربه

انتظاربازگشت فرزندش ایستاده و آغوشش را گشوده تا وقتی فرزند

 بازگشت درآغوشش بگیرد

گاهی اوقات خداوخوبان خدا با بعضی ازدوستانشان این گونه رفتار

می کنندوهمه درها را به روی آنها می بندندتا به آنها بفهمانند که جزپیش

ایشان جایی نیست

 وقتی پدرو مادرازروی محبت لباس کثیف بچه را بیرون می آورندواورابه

 حمام می برندومی شویند بچه گریه می کند.

خدا هم وقتی با ابتلائات می هخواهد بنده اش را پاک کند ولباس تمیز بر تن

 او کند او چون جاهل است گریه سر می دهد و ناله می کند

اولین کسانی که به خاطرمحبت زیاد بچه راچشم می زنند وبچه مریض

می شودپدرومادربچه اند

 خدا هم هروقت به بنده اش نظر کند او را مبتلا می سازد

 التماس دعا

همه کاستی ها وناقصی ها از ضعف باوراست. همه اذکاروعبادات

 هم برای ایجاد  باوراست. با اذکاروعبادات انسان به خود تلقین می کند

 وبا تکراروتلقین، باورویقین ایجاد می شود.

تلقین آن قدرشریف است که حتی برای مرده هم موقع دفن تلقین می خوانند

 ووقتی که تلقین خواندند نکیرومنکرمی گویند کاراودرست شده.

 پس چرا انسان تا زنده است به خود تلقین نخواند

به خدا و خوبان خدا خوش باور باشید بیشتر اهل بهشت افراد یاوه

 و زود باورند. کسانی که هر جه خدا به آنها می گوید توبه که کردید

 گناهتان را آمرزیدیم باورنمی کنند خود را از آمرزش الهی محروم

 می کنند و به بهشت راه ندارند لذا در حدیث داریم که تنها کسی از

 حجاج که در روز عرفه در عرفات حضوردارند بخشیده نمی شوند

 کسی است که شک کند که آیا من هم بخشیده شده ام

اکثر اهل جنت و بهشت انسانهای خوش باور و ساده هستند

چون زودتر به باورویقین می رسند.

چوپان روستایی ساده دلی که متوجه شد دختر شاه که همراه ندیمانش

 برای تفریح به ده آمده بودند به او نگاه می کند سراغ مادرش رفت

 و به او گفت: برو از دختر شاه برای من خواستگاری کن چون امروز

 مرا نگاه می کرد و فهمیدم خواهان من است. خوب است ما هم در رابطه

با خداوموالیانمان همین طورخوش باورباشیم وبگوییم آنها ما را می خواهند

نیل به تمام فضیلت ها و شرافت و ثوابهایی که در روایات ذکر شده

به یک چیزاحتیاج دارد و آن باوراست. اگرباورکردی، مال توست و

 بهره می بری اما اگرحاشیه زدی محروم می شوی حتی ائمه فرمودند

 که اگر حدیثی را جعل کردند وبه ما نسبت دادند که اگرفلان کاررا بکنی

 فلان ثواب به تومی رسد و شما باورکردید وبه عشق ما عمل کردید

 بر ماست که به شما مزد دهیم

هر چه می توانی در باورت بکوش در اصلاح نیاتت بکوش.

 کسی را که باور نکند به شهر خدا راهش نمی دهند.

کسی که با باور به شهر خدا برود دیگر بیرون نمی آید برای چنین کسی

همه ماه ها شهر الله است.

المومن کالجبل الراسخ لایحرکه العواصب: مومن مثل کوه استوار است

 بادهای شداید و سختیها مومن را تکان نمی دهد

صاحب مال قیمت مال را می داند.خدا یک موی سر مومن را به همه ی

 عالم نمی فروشد. شما قیمت خودتان را نمی دانید لذا گاهی اوقات خودتان

 را ارزان می فروشید.

بهلول الاغ لنگی داشت آن را به حراجی گذاشت تا بفروشدحراجی شروع

 به تبلیغات کرد که این الاغ نیست بلکه براق است و همان مرکبی است

که پیامبر اکرم(صلی الله علیه وسلم) با آن به معراج رفتند.

 آن قدر از الاغ تعریف کرد که خود بهلول باورش شد ودید حیف است

 آن را بفروشد لذا فریاد زد نمی فروشم نمی فروشم و حق الزحمه حراجی

 را دادوالاغ را پس گرفت. بدن مومن براستی براق است وبا آن عبادت

می کند و به معراج می رود هر چه خدا و اولیاء خدا می گویند توخوبی و

 با ارزشی تو باور نمی کنی و خودت را بد و کم ارزش می دانی.

 مشکل در باور خودت است. شخصی که خود را حقیر و بد می پندارد

 و لذا خود را ارزان می فروشد اگر کسی پیدا شود که حق مطلب را در

 توصیف ارزش و بزرگی یک دوست اهل بیت ادا کند و آن شخص هم آن

 را باور کند دیگر حاضر نخواهد شد آن را در قبال متاع کم ارزش دنیا بفروشد

دل که غمناک شود خیلی کوچک می شود و دیگر نمی شود چیزی در آن

 ریخت دل مومن آنقدر وسیع است که آسمان و زمین و عرش و کرسی

و خود خدا در آن جا میگیرند ولی وقتی غمناک شود کوچک می شود

مومن نزد خدا شریف است و یک موی او را در قبال همه ی زمین

و آسمان نمی دهد

التماس دعا

اعمل لدنیاک کانک تعیش ابدا:برای دنیایت چنان کارکن که گویی برای ابدزنده خواهی بود  

(دیر نمی شود. عجله نکن. وقت هست)

واعمل لاخرتک کانک تموت غدا: و برای آخرتت چنان کار کن که گویی فردا خواهی مرد.

(فرصت کم است. سریع باش)

امیر المومنین (علیه الاسلام) فرمود

گذشته که گذشت , آینده هم که هنوز نیامده است , بیا و فرصت بین این دو نیستی را

غنیمت بشمار که تنها موجودی نقدی تو همین است. اگر این کار را بکنی هم از غصه

 نجات پیدا می کنی و هم از آمال و آرزو خلاص می شوی. مومن ابن الوقت است.

ساعت ها چقدر سرعت دارند برای تمام کردن روزها.

 روزها چقدر سرعت دارند برای تمام کردن ماهها.

ماهها چقدر سرعت دارند برای تمام کردن سالها

و سال ها چقدر سرعت دارند برای تمام کردن عمرها.

 پس فرصتمان خیلی کم است و باید آن را غنیمت دانست و به هدر نداد

و باید در کار ها سرعت داشت.

امروزه همه ی مرد و زن راه افتاده اند دنبال نخود سیاه

نخود سیاه یعنی کارهایی که صرفا سرگرمی است

 نکند بروی دنبال نخود سیاه و ازاصل عقب بیفتی

 خودت را خدا می خواهد , خیلی بد است که صانع انسان , آدم را بخواهد

 وآدم کوتاهی کند.

 خدایا هنگام غفلت مرا به یاد خود هوشیار گردان

 و تا اجل فرا نرسیده است به طاعت خویش وادار

 التماس دعا

وما اوتیتم من العلم الا قلیلا: و جزاندکی از علم به شما داده نشده است.

حالا که علم نداریم پس هر چه خدا کرد صابر باشیم چون او می داند و خودمان

نمی دانیم که چه چیزی برای ما خوب است . اگر پرده کنار رود و به حقایق واقف

شویم بیش از آنچه برای دعاهایی که خدا اجابت کرد شاکریم برای دعاهایی که

اجابت نکرد شاکر می شویم. چون می فهمیم اگر آن دعاها را اجابت کرده بود چه

بلایی به سر خود آورده بودیم. حالا که اینطور است پس بیایید با خدا توافق کنیم.

چون مومن زیرک است و می داند که به هرحال اراده خداوند حاکم است از

 همان اول تسلیم خواست و اراده او می شود.

 در حدیث قدسی آمده است : ای داوود! من چیزی را اراده می کنم و تو هم چیزی

را قصد می کنی و واقع نخواهد شد مگر آنچه که من اراده کرده ام.

پس اگر به آنچه که من اراده کرده ام تسلیم شوی و تن بدهی هر آنچه را اراده کنی

 به تو می دهم و اگر به آنچه که من اراده کرده ام تسلیم نشوی تو را در آنچه اراده

کرده ای به تعب و سختی می افکنم و سپس واقع نخواهد شد مگر آنچه من اراده

 کرده ام. اگر مومن تسلیم خواست او نشود خداوند آن قدر او را نمد مال می کند

تا تسلیم شود . اینکه فرمود  به آنچه  من اراده کرده ام تسلیم شوی هر آنچه را

اراده کنی به تو می دهم به این معنی نیست که خدای عالم تابع هوسهای بنده جاهل

 می شود بلکه به این معنی است که چون بند تسلیم اراده ی خداوند شده است

هر چه خداوند اراده کند برای او گوارا و مطبوع خواهد بود به نحوی که گویی

 خودش آنرا اراده کرده است.

مومن مانند بچه دوسه ساله ای است که روی پاهای پدر و در بغل او نشسته است

و به این فکر می کند که بلند شود و بازی و جست و جو کند وبه هر جا که

دلخواهش است برود. پدر هم مانع نمی شود و ضمن اینکه مراقب اوست وی را

آزاد می گذارد.

 بچه پس از آنکه برخاست و مقداری این طرف و آن طرف دوید خسته می شود و

 در می یابد که هیچ جا بهتراز دامان پدرش  نیست. لذا دوباره به آغوش او باز

می گردد و همان جا که در آغاز نشسته بود می نشیند.

مومن نیز پس از آنکه مقداری به اتکاء اختیارخود و برای رسیدن به خواسته هایش

 تقلا نمود و خودراخسته کرد پی می برد که هیچ جایی بهتر ازدامان خداو اولیائش

 نیست. لذا به اختیار خود به آغوش خدا و اولیائش باز می گردد و به مقدرات الهی

 تن می دهد و به قضای الهی تسلیم می شود.

ارزش اختیار ما به این است که با اختیار خود خود را تسلیم خدا و اولیائش کنیم.

بایید بیابیم که در قبضه خدا هستیم و جایی بهتر از آن نیست.

 اگر به آن تن بدهی بهترین جاست و اگر تن ندهی چون امکان بیرون رفتن از آن

وجود ندارد بسیار سخت به تو خواهد گذشت

به حکم او تن بده و محکوم او شو تا حاکم شوی.

بندگی گوهری است که حقیقت آن پروردگاریست.

اهل حکمت بودن یعنی محکوم او شدن و تن به حکم او دادن.

در این دنیا تا انسان عبد و تسلیم خدا نشود نجات ندارد.

انشاءالله ما هم هر وقت خدا کم و زیاد کرد با خدا دعوا نکنیم

انشاء الله هروقت گرفتار شدی و احتیاجی پیدا کردی چه دنیای په اخروی این آیه به یادت بیاید

بچه جان چرا غصه می خوری؟ مگر پدرت به فکر احتیاجاتت نیست که تو غصه می خوری؟

اشرف مخلوقات پیامبر بزرگوار اسلام فرمود: که مالک عالمین (جل جلاله)می فرماید:

جلال احدیت خود گردانم...

گرمرادخویش خواهی ترک وصل مابگوی    ورمراخواهی رها کن اختیارخویش را

شاید اهل بیت تاکنون هیچ یک از خواسته های دنیوی ما را برآورده نکرده باشند

و خود را به آتش جهنم دنیا بیندازیم لذا آنها نمی گذارند

و آنچه را به مصلحت ما بوده و در اثر بخل نداده بود به ما بدهد

گاهی اوقات پدر به بچه شلوغ کارش پول میدهد و می گوید برو هرچه خواستی

 برای خودت بخر.

 را بیرون کرد.

نخود چی کشمش از خدا بخوایم.